بهداشت قسمت های مختلف پوست

بهداشت صورت

پوست صورت همیشه با محیط خارج در تماس است و به تبع آلودگی آن بیشتر از سایر قسمتهای بدن است که به وسیله لباس محفوظ می باشند . برای تمیز کردن صورت بهترین روش وجود ندارد و عواملی از قبیل نوع پوست ، محیط زندگی و نوع آرایش در تمیز کردن صورت اهمیت بسزایی دارند . نظافت پوست صورت بسیار مهم است مخصوصاً قبل از خواب صورت باید شسته شود تا منافذ پوست باز شده و تنفس و اعمال پوست صورت بهتر انجام شود .

بهداشت دست ها

به دلیل تماس بیشتر دست ها با آلودگی های خارجی ، رعایت بهداشت در مورد دست ها از اهمیت خاصی برخوردار است .

پس از استفاده از صابون و مواد ضدعفونی کننده دیگر دست ها باید کاملاً با آب فراوان شسته شوند ، زیرا وجود پاک کننده ها سبب خشکی و ترک خوردگی پوست می شود .

پس از شستن و خشک کردن کامل دست ها باید آنها را با کرم مخصوص چرب کرده و ماساژ داد و هنگام کار با محلول های شیمیایی باید از دستکش طبی استفاده نمود.

تعریق کف دست مشکلی است که همه کم و بیش به آن مبتلا می شویم اما در بعضی افراد این حالت تشدید می‌شود. شایع‌ترین علت تعریق کف دست عوامل عصبی روانی و احساس ناامنی است که جهت کنترل آن ، حفظ آرامش و خونسردی ممکن است مفید باشد .

بهداشت صورت

بهداشت پاها

پاها دارای تعداد زیادی غدد عرق است و در اثر ارتباط با جوراب و کفی کفش ، عرق پا تجزیه شده و بوی نامطبوعی در پاها ایجاد می نماید .

گرما و رطوبت موجود در با محیط خوبی برای رشد قارچ‌ها است، بنابراین شستشوی روزانه پاها بسیار لازم است . داشتن جوراب و کفش متعدد هم ضروری است تا هر روز تعویض شوند . جوراب ها باید هر روز شسته شده و خشک شوند و کفش ها در جریان هوا قرار گیرند .

بهتر است برای کفش از کفی های قابل شستشو استفاده شود که هر روز شسته و خشک شده و مجدداً در کف کفش قرار گیرند .

پاها دارای غدد چربی نسبتاً کمی می باشند ، بنابراین مالیدن کرم روزانه برای خشکی مفرط پا مفید است .

برای حفظ سلامت پاها باید کفش مناسب بپوشید . کفش های تنگ و باریک سبب میخچه شده و کفش های پاشنه بلند سبب کمردرد و پادرد می‌گردند . بهترین نوع پاشنه باید سه سانت بلندی داشته و پهن باشد . باید کفش سبک با کفی چرمی پوشید و از کفش های ساخته شده از پلاستیک خودداری نمود .

برای کنترل بو می توان داخل کفش را با مواد معطر اسپری کرد. استفاده از پودر اسید بوریک برای پاشیدن لای انگشتان پا و شستن پاها با محلول آن مفید است و تا اندازه ای بوی پا را می گیرد .

ممکن است تعریق و بوی بد پاها ناشی از افزایش فشار عصبی باشد که در این صورت کم کردن نگرانی و آرام کردن هیجانات در کنترل تعریق موثر است.

اختلالات عضوی مثل پرکاری تیروئید یکی دیگر از علل تعریق پا است که باید بررسی و کنترل شود.

بهداشت زیر بغل

موهای زیر بغل محل مناسبی برای تجمع عرق و تبخیر شدن آن است. غدد چربی زیر بغل نیز تعدادشان زیاد است و در نتیجه چربی مترشحه زیر بغل توام با عرق محل مناسبی برای تجمع باکتری ها و ایجاد بوی نامطبوع می باشد .

جهت پیشگیری از بوی عرق زیر بغل باید استحمام روزانه انجام شود. موهای زیر بغل مرتب تراشیده شوند . لباسهای زیر هر روز تعطیل شوند . در تابستان حتی الامکان از لباس‌های نخی استفاده نمود ، زیرا تبخیر بهتر صورت می گیرد و بالاخره استفاده از ضد بو های مخصوص زیر بغل در کاهش بوی عرق مفید می باشد .